Pleszew honoruje małżonków, którzy ślub brali w roku 1970. Ze względu na pandemię ich jubileusze przełożono. Teraz uroczystości wróciły. Już drugi dzień w Zajezdni Kultury złoci małżonkowie odbierają gratulacje, kwiaty, życzenia dalszej miłości, opowiadają o początkach wspólnego życia w ciekawym roku 1970.

Rok 70. był ostatnim rokiem tzw. "małej stabilizacji Władysława Gomułki", kiedy marzeniem był zakup odkurzacza, telewizora czy adaptera "Bambino", oczywiście słuchanego we własnym mieszkaniu, co było mało realne, zatem młode pary swój małżeński start rozpoczynały najczęściej kątem, przy rodzicach, odkładając grosz na własne "M", które w roku 1970, w Pleszewie było mało realne. Osiedle przy dzisiejszej ulicy Reja, było dopiero w planach i miało nazywać się PPR-u (Polskiej Partii Robotniczej).

Do ślubu, oczywiście oddzielnego w magistracie i drugiego, uroczystego w kościele, jechali najczęściej Syrenką, dużym fiatem, polonezem, a nawet Warszawą. 51 lat temu Pleszew był trzynastotysięcznym miastem powiatowym, do pracy w dwóch największych firmach czyli "Obrabiarkach" i "Aparaturze" oraz do jednostki wojskowej przybywali młodzieńcy z Polski i oni zasilali rynek matrymonialny w mieście, gdzie na 100 mężczyzn było 107 kobiet. Sukienki ślubne, także krótkie, młodym pannom szyły pleszewskie krawcowe, welony kupowano w nielicznych prywatnych sklepach lub u modystki. W grudniu 1970 roku Gomułkę zastąpił Edward Gierek. Stało się to po protestach przeciwko podwyżkom cen żywności i śmierci ponad 40 Polaków. O czym pleszewianie dowiedzieli się z publicznej telewizji i z radia w tym zagłuszanego "Wolna Europa", słuchanego w radiu marki "Preludium", które też kupowało się na raty.