Takiej wystawy dawno w Kaliszu nie było. Na zaproszenie Ośrodka Kultury Plastycznej "Wieża Ciśnień" kaliszanie przynieśli tu swoje portrety. Te sprzed wieku i te jeszcze pachnące farbą. W ten sposób powstała ekspozycja: "Kaliszan portret własny". Podczas jej wernisażu można było porównać wizerunek z oryginałem i dowiedzieć się, jak to jest: zawisnąć w galerii.

"Całkiem inaczej niż zaistnieć w domu i zawisnąć w domu. - Wiszę w tym domu już chyba ponad dwadzieścia lat i przyznam się, że te portrety z początku niezbyt mi się podobały, bo ja miałam inne wyobrażenie o sobie. Natomiast z wiekiem coraz bardziej zaczynałam je lubić, a teraz je w ogóle bardzo lubię, no i żałuję, że nie jestem już taka jak na tych portretach. - Portret ojca mojego zobaczyłam, o którym w ogóle nie wiedziałam, że istnieje. Ja tu z rozczuleniem na ten portret patrzę. - Moim zdaniem w Kaliszu powinna być stała galeria portretów kaliszan, tych starych i tych nowych. Tak sympatycznie, salonowo i rodzinnie się zrobiło. Szkoda, że za kilka dni te portrety znów zawisną w sypialniach, w domach, gdzie prawie nikt tego nie ogląda. Szkoda."

Trzeba przyznać, że w "Wieży Ciśnień " jest co oglądać. 80 portretów autorstwa 30 autorów, takich jak nieżyjący już: Mieczysław Kościelniak, Michał Dobriak, Wacław Kurek, Zygmunt Karolak, Zygmunt Miszczyk, Józef Grabczyk, a także wielu spomiędzy współcześnie tworzących. A między portretowanymi ludzie, których dobrze znamy: nasi krewni, sąsiedzi. I chyba to właśnie jest w tej wystawie najbardziej ujmujące.

delurarc.fm