I znów - jak bumerang wraca sprawa parkowania przed budynkiem Villa Calisia w Kaliszu prywatnego samochodu przewodniczącego Rady Miasta Kalisza - Sławomira Lasieckiego (Prawo i Sprawiedliwość). Po wielokrotnej wymianie miałkiej korespondencji ze Strażą Miejską, chcieliśmy wreszcie konkretnie ustalić co zrobią strażnicy, gdy zaparkuje tam dowolny, inny mieszkaniec Kalisza. OTÓŻ Pan naczelnik stosuje tu zasadę analogii do... CUDZEGO PODWÓRKA.

To nic, że nie pytaliśmy o to co zrobi zarządca czy właściciel terenu, a o to co zrobi STRAŻ MIEJSKA, ważne, że teraz w sprawie pojawiło się już hipotetycznie - i nagle - tajemnicze pozwolenie na parkowanie, o którym nie było przedtem nawet mowy. Cuda panie naczelniku :-)

Zresztą cała przesłana wykładnia wydaje się głęboko kuriozalna. Jeśli na placu nie ma żadnego oznakowania z informacją od właściciela lub zarządcy, że:

⏺︎ nie można na nim parkować (i na jakiej podstawie: teren prywatny. itd, itp)

⏺︎ można parkować, ale jeśli spełnia się określone (jasno sprecyzowane) warunki,

to jest to miejsce ogólnodostępne.

Stosując logikę prezentowaną przez Straż Miejską, być może także przechodnie powinni uzyskać pozwolenia na przebywanie na wymienionym placu? Analogia do cudzego podwórka, po którym bez pozwolenia kręca się obcy, ale parkuje "swój" ;-)

Żeby nie było żadnych niedomówień: już na wstępie pytany przez radioCENTRUM_106.4 o swoje stanowisko w sprawie radny Lasiecki, słowem nie wspominał o żadnym takim pozwoleniu. Pewnie zapomniał, że ma... Tak jak ten ogromny kredyt zaufania u naczelnika Frankowskiego z kaliskiej Straży Miejskiej.

A może pozwolenie dopiero "się robi"?

na fot.: auto na "cudzym" podwórku (z "urodzonym" pozwoleniem?) i przewodniczący Rady Miasta S.Lasiecki (PiS)

Uprzywilejowywanie radnego Lasieckiego oraz jego wyjątkowo pobłażliwe traktowanie przez Straż Miejską budzą, co najmniej, bardzo głęboki niesmak i sprzeciw ogromnej rzeszy mieszkańców.

Z pewnością - i nie raz - przypomną to strażnikom miejskim w trakcie ich „niepobłażliwych” interwencji w stosunku do „zwykłych” mieszkańców.

Ostateczną ocenę tej żałosnej sytuacji pozostawiamy Kaliszankom i Kaliszanom.