Dawniej okres Wielkiego Postu faktycznie wiązał się z poszczeniem. Codzienne pożywienie naszych pradziadów ograniczało się do żuru i śledzi. W Wielki Czwartek w regionie kaliskim, przede wszystkim w jego wschodniej części, odbywał się zwyczaj tzw. zakopywania żuru. Na czym polegał, o tym mówi radiuCENTRUM etnograf, Wojciech Zjawiony:
"Grupa młodych ludzi szła na granicę pola, gdzie mieli zakopać żur. Wybierali przy tym jedną osobę, która najprawdopodobniej pierwszy raz brała udział w tym zwyczaju. Wieszali jej na plecach ceramiczny lub gliniany garnek, do którego nalewali wodę, zabrudzali popiołem - to był ten symboliczny żur. W ostatnim etapie podróży rozbijali garnek nieszczęśnikowi na plecach, krzycząc jednocześnie: koniec żuru, koniec żuru!"

Podobnym zwyczajem było również przybijanie śledzia - do drzewa lub drzwi przypadkowego domostwa. Oba rytuały miały za zadanie pożegnanie z monotonnym menu, który zmieniał się wraz z nadejściem Wielkiej Niedzieli.